Overzicht van de categorie: Recensie

Recensie: Batavia

Gepubliceerd door:

van Hendrik Conscience

Hij leerde zijn volk lezen! Ja, mij alvast wel, zij het niet op de manier die de bedenker van deze slogan had bedoeld. Toen ik elf was kreeg ik van mijn moeder het mooiste boek dat ik ooit had gezien. In een lichtgroene linnen band: De lotgevallen van Huckleberry Finn. Mark Twain! Ontelbare keren gelezen. Verder lezen

Recensie: A ma place

Gepubliceerd door:

van Claire Huynen

Wat zullen we nu beleven, een KFR?! Ja hoor, ze bestaan, soms winnen ze zelfs Nobelprijzen, de Kleine Franse Romans. Patrick Modiano is er de timide kampioen en getuige van. Het verhaal over het ogenschijnlijk, maar des te ingrijpender kleine: of het nu geluk of verdriet is, het heeft altijd met verbazing te maken: waarom overkomt mij dit nu, ik ben maar een kleintje, eigenlijk zou ik er liever niet over vertellen, maar ja, dan is er al helemaal niks. Verder lezen

Recensie: De Slembroucks

Gepubliceerd door:

van Peter Theunynck

Wie wel eens meer dit rubriekje leest weet dat ik een onbeschaamd liefhebber ben van de KVR, de Kleine Vlaamse Roman. De KVR heeft geen behoefte aan het weidse van de Grote Amerikaanse of Russische roman. Een beetje bedeesd, een beetje hypocriet, een beetje op zijn Vlaams dwingt hij het drama in het keurslijf van de keuken, de huiskamer, de slaapkamer, desnoods de woonwagen, de straat, de kermis, de parochie – maar veel verder wordt de vuile was niet uitgehangen. Verder lezen

Recensie: Slachtvlinders

Gepubliceerd door:

PeterDeVoecht van Peter De Voecht

Peter De Voecht maakt het zichzelf en de lezer met deze debuutroman niet gemakkelijk. De staccato zinsbouw waarvan hij zich in Slachtvlinders bedient slaat de lezer vlak in het gelaat met het pulserende geweld van de laserbeams op Tomorrowland. De taal is zo gebald, zo geknakt, dat de auteur soms beroep moet doen op nieuwe woorden, samenstellingen van gevoelens in één woord samengeknepen. Zodat je plots op begrippen stuit als het woord ‘gisterhanden’. Toch weet je wat er bedoeld wordt, wees gerust, je leert lezen in deze nieuwe taal die nauwelijks ademruimte laat. Verder lezen

Recensie: The Queen of the Night

Gepubliceerd door:

van Alexander Chee

Een roman met als titel De Koningin van de Nacht, moeilijk te weerstaan voor een operaliefhebber. Een merkwaardige eerste paragraaf, waarin de ik-vertelster zich voorstelt: het is 1882, de plaats is het Palais du Luxembourg in Parijs. I was the soprano. I was Lilliet Berne. Goed zo: I was Lilliet Berne, maar wie is ze nu dan? De nieuwsgierigheid is gewekt: het winkelmandje in en meteen maar verder lezen. Verder lezen

Recensie: De zwarte brug

Gepubliceerd door:

De zwarte brug van Erik Vlaminck

Neem eens even afstand van het idee dat ‘groot’ goed zou zijn, en ‘klein’ dus minder goed. Zou je dan, en waarom niet, van ‘de kleine Vlaamse roman’ kunnen gewagen, naar analogie met ‘the great American novel’?  Klein heeft dan niets met kwaliteit te maken, maar gewoon met het minder universeel bekend zijn van het lokale gebeuren. Want kijk welke personages we allemaal vinden in wat als The Great American Novel wordt beschouwd: met uitzondering van The Great Gatsby heel vaak klein, volks volk, vaak in quasi dialect beschreven: Uncle Tom en Tom Sawyer in de negentiende eeuw; in de twintigste dan auteurs als William Faulkner (vier keer, met zijn koeterwaals uit Dixie!),  John Steinbeck met zijn uitgehongerde druivenplukkers, Salinger met Catcher in the Rye, Augie March van Saul Bellow, de crazy piloten uit Catch 22 van Joseph Heller, de moordenaars van Truman Capotes In Cold Blood, de sukkelaars uit Beloved van Toni Morrison, de GI’s van Kurt Vonneguts Slaughterhouse-Five, de bohemiens uit J R van William Gaddis, om maar een paar favorieten te noemen. Verder lezen

Recensie: The Noise of Time

Gepubliceerd door:

The Noise of Time van Julian Barnes

Julian Barnes haalt een acrobatische toer uit met zijn recentste roman: dansen op het slappe koord. Het slappe koord is dat zo gevaarlijke literaire genre, de historische roman. Laatst brak nog A.F.Th. Van der Heijden zijn nek door van het slappe koord te tuimelen, met zijn Ochtendgave over het Beleg (door Frankrijk) en de Bevrijding van Nijmegen. Is Julian Barnes met zijn historische/biografische roman over Dmitri Sjostakovitsj acrobatischer? Verder lezen

Recensie: Season of Migration to the North

Gepubliceerd door:

Season of Migration to the North van Tayeb Salih

In die tijd publiceerde de Amerikaanse uitgeverij Heinemann een reeks romans van Afrikaanse auteurs. Hoe en wanneer deze pocketeditie (met een afschuwelijke cover) op mijn stapeltje “te lezen” terechtkwam kan alleen Joost zich nog herinneren. Het boekje boezemde me, precies door die lelijke cover, wantrouwen en afkeer in. Verder lezen

Recensie: De ochtendgave

Gepubliceerd door:

De ochtendgave van A.F.Th. Van der Heijden

Schrijf nooit een historische roman als je niet Peter Ackroyd of Hilary Mantel heet! Dat is wat overdreven, er zijn natuurlijk nog wel goede schrijvers van historische romans, zo schiet me ook de onvergelijkbare Joseph Roth (Radetzkymarsch) te binnen, of in recentere tijden Eugen Ruge met In Zeiten des abnehmenden Lichts, en Jonathan Littel met Les bienveillantes. En Laurent Binet met HHhH, verdraaid, er zijn er bij de vleet. In het Nederlandstalige gebied komt me niet zo gauw iets voor de geest, maar ik sta open voor suggesties. Verder lezen

Recensie: Generator van Koen Sels

Gepubliceerd door:

Karl Ove Knausgard heeft 3048 pagina’s nodig om te schrijven wat Koen Sels op 123 bladzijden klaarspeelt, ik kan het weten, ik heb het gecheckt en lees nu, alweer uitermate geboeid, het laatste deel van Knausgard’s Mijn Strijd: Vrouw. En las tussendoor een boekje dat hier als een onverwacht herfstblad op mijn leestafel neerdwarrelde: Generator, van Koen Sels. Verder lezen