Prevelde Xandra. Een schietgebedje ingegeven door de naderende voetstappen achter het smalle deurtje van nummer 33. De debutante wist niet wat te verwachten. Wie bestelde zijn portie uithaalseks via de telefoon? Totaal gedegenereerde eenzaten? Goed georganiseerde lustmoordenaars die haar in drie gelijke parten zouden snijden? Perverse dikkerds die zich in zeven jaar niet gewassen hadden? Misschien waren de drie broers wel erfelijk belast met een vreselijke ziekte, zaten ze onder de wratten en lieten ze voortdurend stinkende winden. Of, of was het een totaal knoestig vergroeide Siamese drieling die ze pijpend uit de knoop moest zien te halen...
"Hallo kom er in", begroette een ranke jongeman met vriendelijke ogen haar. In zijn jeans en T-shirt zag hij er onwaarschijnlijk gewoontjes uit.

Was ze niet reeds blind van liefde voor haar drukkerprins, dan had ze deze kikker zelfs aantrekkelijk genoemd. Ook de vermoedelijk tweede broer die de deur van de in kaarslicht badende woonkamer voor hen openzwaaide, leek niet het type desperado dat via berichtjes op toiletmuren aan zijn trekken moest komen. Xandra geneerde zich instant voor haar belachelijke pakje. Ze schaamde zich ook met terugwerkende kracht voor de sletterige scènes die zich in de lustloft hadden afgespeeld. Alles wat een novice-hoer als zij hier aanraakte, zou verrotten. Wat kon ze leren bij jongens als deze om een vunzige vent als de hare mee te plezieren?
" Manu komt zo, hij is even biertjes halen. Dit is Marcel en ik ben Maurice. Wil je al iets anders drinken? Misschien je jasje uitdoen?", putte de oudste van de twee zich uit in gastvrijheid. Xandra was totaal gedesoriënteerd. Dat heb je als je verwachtingspatroon wordt tegengesproken door de realiteit. In haar verwarring vergat ze dat ze geen jasje droeg, deed schichtig haar bloesje uit en gaf het aan Maurice. Haar twee stevige bommen sprongen met hun priemende tepels voorop de vrijheid in. In gezelschap van het quasi kinderrokje dat ze droeg, oogden ze plots gigantisch.
Ze leek een kind pronkend met zo'n vulgaire plastic carnavalboezem. Aangenaam verrast dat ze zich zo meteen thuis voelde, en geen draad meer aan haar bovenlijf had, hingen de broers het witte ding veilig ver weg aan het hertengewei dat als kapstok diende. "Zo." De absurditeit van de situatie werd kamerbreed. Picture this: een vaag rustiek decor met nep open haard, een zwaar tikkende staande klok. Een kitscherig Louis XV-bureau in de hoek bezaaid met stapels oude boeken. Wat verderop een goudgeel fluwelen salonnetje. In de driezit een belegen schoolmeisje met blote joekels, geflankeerd door twee casual babbelende gasten.

"Manu schrijft een boek over mystici in de vroege middeleeuwen en de verlokkingen van hun lusten des vlezes. Lijvig werk, wel veertig hoofdstukken. Over flagellatie en masturbatie in hun tochtige cellen. Sommige van die gasten die hun lul afsneden... zelfkastijding hé." Xandra slikte. Zeiden buren van seriemoordenaars niet steevast dat het toch zo'n gewone kerels waren en nog vriendelijk ook? "Het rolde eruit als kroketten, blad na blad, en nu zit hij vast. Muurvast", vulde de oudste zijn broertje aan. Xandra kruiste kuis haar armen voor haar vleesbergen, wat echter weinig verhulde. Integendeel, het perste haar tieten zo omhoog, dat ze als een babypoepje opbolden. Ze schraapte haar keel en bracht een onzekere "waar kom ik in het verhaal?" uit. Haar gastheren proestten het uit; "Jij komt niet in het verhaal, jij moet hem wat afleiding bezorgen. Hem weer wat op dreef brengen. " Een van hen diepte een verfrommeld briefje op en citeerde gênant: "Jij bent toch Xandra van... Breng die roede naar Xandra 428/53 86 00. Dan kan die stomme teef eindelijk leren pijpen? " Xandra knikte van ja. In haar hoofd hoorde ze dezelfde woorden met zijn stem, die van de man die ze met haar in gedachten neerschreef. Zoveel zwoeler, hartstochtelijker dan ieder ander. Zat hij maar in haar en zij niet in deze actieloze wachtzaal. Dit waren minuten die als uren wegtikten. Na een onbehaaglijk lange lachbui van de Baker boys, verscheen eindelijk de 'literator' in kwestie. Op de biertjes in zijn arm na, was hij een levend anachronisme. Met zijn schouderlang golvend haar, robijnrood wijd hemd, strakke broek en knielaarzen leek hij op de weggelopen duistere markies uit een of andere Angélique-film. In de beste families wint buitenechtelijk (zoniet buitenaards) sperma wel een keertje de race. Hij monsterde Xandra van kop tot tiet en verder langs haar dijlange kousen naar beneden. " Wat heeft dit te betekenen?", ontstak hij in furie. "Is dit het antwoord op mijn queeste naar de ziel van de verborgen erotiek in nonnenkloosters? Een overjaarse Britney Spears met borsten bonkend als barstende hoofdpijn?" Smak, kletter, bang. Theatraal kogelde hij de bierblikjes door de kamer. "Manu, je zei nonnenschool en deze juffrouw...", verdedigde Maurice de levering. "Klooster!" "School!" "Och, ze is nu hier, laat ze alsjeblief haar ding doen, ja!", brak Marcel kordaat het welles nietes spelletje van zijn broers. Manu gaf zich hautain gewonnen, installeerde zich - laarzen op het schrijfblad - afwachtend achter zijn bureau.
"Ga je gang, begin maar", spoorde de jongste Xandra aan, alsof het een beloftevolle auditie betrof. Haar hoofd tolde, wanhopig zocht ze naar een teken. Luisterde naar een goddelijke stem die haar zou regisseren. Schichtig keek ze van de ene broer naar de andere, geen hulp daar. Hun blik stond op honger en verwachting. Toen hoorde ze plots de stem van haar aanbeden drukker annex seksgod: "Komaan sjoeke, roer met die poezenpootjes van je nog eens in je hete kommetje zoals daarstraks. Dat zal die pipo 's nogal een tent bezorgen." Gesterkt door zijn stem, geïnspireerd door zijn woorden zette Xandra zich als in trance op het salontafeltje en trotseerde haar driekoppig publiek. Als een volleerd peepshowmeisje veinsde ze opwellende wellust. Likte aan haar vingertoppen en rommelde in haar uitbundige borstpartij. Takelde haar zware tieten bij de pijnlijk uitgerokken tepels omhoog en liet ze in vrije val weer lustig rondbeieren. Langzaamaan zochten haar klauwende handen over haar lange buik een weg naar beneden. Steeds heftiger, tot ze kronkelde alsof er een sidderaal haar kanaal was opgezwommen. Ze spreidde bruusk haar bekouste benen zodat onder het korte rokje haar wit katoenen kruis braak lag.

Wat machinaal wreef ze met vlakke hand over haar zichtbaar zwellend klit-je. Als een kleuter die voor het eerst boetseert, keek ze met het puntje van haar tong een beetje uit de mond naar haar knedende hand. Ze trok aan haar propje tot je zou denken dat er een klein piemeltje de kop op stak. Er vormde zich een vette, vochtige vlek wat het katoen een beetje liet doorschijnen. Xandra trapte in haar eigen valkuil. Een hitsige blos schroeide haar wangen, terwijl een pijnscheut van verlangen door haar kletsnatte poes trok. Ze trok haar benen hoger op, plantte haar hakken op het tafeltje waardoor haar rokje helemaal achterover plooide en heel haar onderbuik prijs gaf. Een van de broers die van op de eerste rij toekeken assisteerde haar en hield als een gordijntje het kruis van haar slip opzij. Met sprekende wenkbrauwen leek hij haar aan te geven dat ze gerust mocht toetasten. Als een ontluikende bloem plopten uit haar gezwollen buitenste exemplaren nu ook haar meer rafelige, donkerdere, kleine lipjes tevoorschijn. Xandra bladerde, trok en rukte aan de vlezige frutsels van haar geëxposeerde flamoes. "Vingers trut!", schoot haar held plots door haar hoofd. Net als in een ver verleden dacht ze niet meteen aan haar eigen vingers.

Gedwee nam ze de hand van de vrije al even behulpzame broer, streek met zijn vingers door haar geïrrigeerde voor en doopte daarna zijn wijs- en middelvinger in haar persende kutje. Terwijl hij haar binnenwanden masseerde, jankte ze zacht als een kroelende kat. Het groeiende enthousiasme van Marcel en Maurice ten spijt, veerde Manu recht. "Stop onmiddellijk. Wie is hier de getormenteerde artiest? Mag ik alsnog deze dure grap proberen te redden?", oreerde, hij pathetisch. Xandra en haar fans schrokken wakker uit hun collectieve natte droom en sprongen zowaar in het gelid, wachtend op de bevelen van hun pennenlikkende meester. "Trek die rommel uit, behalve die schoenen en kousen." Xandra deed niets dan lijdzaam ondergaan dat M&M haar broekje naar beneden trokken en het rokje losmaakten. Raar genoeg bleef het niet bij haar plunje. Ook de gehoorzame broers stripten op hun sokken en sneakers na, wat een bizar tafereel opleverde. Xandra durfde niet echt te kijken, maar scande vluchtig vergelijkend de losgeslagen klepels en klokkenspellen van beiden. Moeder natuur was hen evenredig genadig geweest, en had hen bedacht met zelfs in halfslappe toestand stevige, symmetrisch gevormde knuppels en volle zakken. Haar eigen heuvel stak er leeg tegen af. Gelukkig leek Manu zich niet te storen aan haar hartvormige begroeisel, dat boven de witte kousen donker in het oog sprong. Hij bekommerde zich immers meer om de perfecte soundtrack van zijn fantasie in wording. Gregoriaanse gezangen, niets dan ijle, tweeslachtige stemmen vulden ritmisch monotoon de ruimte. Manu sloot genietend de ogen en herademde. Xandra kreeg angst omwille van de totale bevreemding. Ze hoopte op het geruststellende geweld van de MTV-rappers die haar in het erotische uur nul hadden begeleid.
Haar gastheer was een controlefreak. Hij liet geen enkele afwijking van het scenario dat in zijn perverse geest sudderde, toe. Hij gebruikte Xandra en zijn broers - alsof het poppen waren - voor de opbouw van een merkwaardig tableau vivant bij de schoorsteen. Zij stond wijdbeens voor de haard geleund met de handen gespreid tegen de schoorsteenmantel. Manu had haar hoofd achterover getrokken zodat haar blonde manen tot halfweg haar rug reikten. Tot daar het stilleven. Tijd voor actie. Maurice mocht kaarsvet druppelen op haar borsten en tepels die als witmarmeren ornamenten bij de dito schouw sierden. Voor Marcel was een heroïsche taak weggelegd.

Hij mocht de 'roede voor Xandra' hanteren en haar ronde billen en gevoelige binnenzijden van haar dijen geselen met een bos rode baccararozen, maar de foltering, die geïnspireerd leek op een deviant bidprentje, liet algauw sporen na. De gloeiend hete was schroeide haar huid en bouwde gestolde, witte torentjes op de plaats waar zo net nog haar rozige tepels zaten, waardoor haar roomwitte melkers waarachtig uiers leken. Marcel ging steeds meer op in zijn missie en liet het doornige boeket onzacht op alle bereikbare plaatsen landen, inclusief haar gapende geslacht. De getergde kont en dijen zaten snel onder de vuurrode striemen en bloedende schrammetjes. "Wie had daarstraks zoveel schoonheid durven vermoeden? Zoveel overgave en libertijnse lust durven dromen?", vroeg Manu zich lui uitrekkend retorisch af. Zich plots bewust van de waarde van een finishing touch nam hij zijn ganzenveer ter hand en stapte op het geile schouwgarnituur af. Bewonderend keek hij naar het ontstane lijnenspel op haar onderlichaam. Met een ruk boog hij Xandra's hoofd weer naar voren. Zo had ze zicht op haar wassen boezem. Ze schrok van zoveel vunzigheid. Manu doopte zijn veer in een druppel bloed en schreef krassend op haar vrijgekomen blanke rug... Zoek het licht in het hol van mijn eigen duisternis. Hij plantte de veer loodrecht opstaand in Xandra's bilspleet, gebood zijn broeders afstand te nemen en haalde zijn grotesk grote toverstaf in volle erectie boven. Xandra voelde zijn harde paal een paar keer tussen haar benen meppen. Het maniërisme, al dat theater, ook een beetje de pijn en de warmte van de nephaard hadden haar kut voor het eerst in tijden drooggezet. Zijn geprononceerde eikel leek in totaal ontoegankelijk rubber te porren. Om zijn toorn niet te wekken, concentreerde Xandra zich... ze riep de zieke geest op van haar gore geliefde, probeerde alle details van hem voor te stellen: zijn brute kop, stompe vingers met rouwranden onder zijn nagels, armen als voorhamers, sokken met gaten en slappe, rekbare lul. Ze probeerde zich te overtuigen dat hij nu de was van haar tieten kneedde. Dat hij haar bij de heupen greep, haar brandende billen in zijn schoot nestelde en samen met haar sussende rondjes draaide en haar zo dadelijk staand langs achteren nam. Ze bad dat hij haar met zijn schroevendraaier zou doorboren, doorstoten tot het diepst van haar ziel. Haar geliefde beukte genadig met woorden als "stinktrut" en "kakwijf" tussen haar verliefde oren.

De gestrande schrijver rijgde haar aan zijn in vloeibare honing gedoopte lans en neukte haar met grote, forse halen. Snel in en tergend langzaam uit bespeelde de rand van zijn dikke kop telkens haar pretplek. Zijn erectie was als graniet en handhaafde een hoek van minder dan 33°. Bij elke stoot losten haar voeten even alle contact met de bodem en hing ze als een gespannen boegbeeld tegen zijn gespierde romp. Drie keer borrelde er een allesomvattend orgasme op langsheen haar ruggengraat. Haar luchtledig gevulde grotje spuwde zeeën van geil en bliksemschichten vol vuur. Weer en weer. Als in een perpetuum mobile lang voordat haar indringer zijn levendige zaad uitbundig in haar hemel spoot.

Ze moest toegeven dat het technisch een schoolvoorbeeld van een optimale copulatie was, hoewel ze buiten vingers en voorwerpen weinig voer voor vergelijking had gekend. De gulden snede kan je echter niet loochenen. Maar toch zou niets ooit kunnen tippen aan de geilheid van haar eerste. Zij was voor eeuwig van hem (besefte ze ook nu weer) en vastberaden de opwindende snol te worden die hij in haar zo graag zag. Het verdere verloop sleet Xandra, al was het in gore gedachte, in het heilige, rommelige seksapparte-ment met sofa en tv van haar grote liefde.

Ze besefte nauwelijks dat Manu nog met zijn liefdespen uit zijn broek weer achter zijn pc was gekropen en plots weer pagina na pagina produceerde. Zij het geholpen door de aanblik van Xandra, die als een pas ingetreden non - in buiklig met christelijk gespreide armen - op de koude tegels lag met de pluim nog steeds parmantig in haar reet. Het in bloed gepende opschrift op haar rug sprak niet alleen tot de verbeelding van de auteur. Beurtelings bereden Marcel en Maurice - op de tonen van door een castraat gepiepte vespers - haar roerloze lichaam. Ze schoffelden diep in haar vandaag wel erg drukbezochte kut (want gelukkig hadden deze grootgeschapen broers het niet zo op de bruine dreef begrepen).