In de hoek van de tuin

Stella Timonidou

Het derde lid

Direct vervangen,
met dezelfde naam en kleur,
om de illusie te behouden
dat hij nog steeds leeft en zingt.

Het was wel wat onverwacht
om Hermes dood te vinden
na een driedaags uitstapje.
We voelden ons schuldig tot we
meer over zijn leven en oorsprong leerden.

Zijn voorvader de Serinus Canarius
en z'n vaderland de Canarische Eilanden.
Het Historia Animalum
spreekt over zijn bestaan
en benadrukt zijn buitengewone zang.

Onvergetelijk zijn melodieën en
zijn gefladder in de kooi -
of liever gezegd gevangenis.
Hij was het derde lid van het gezin.
Tijdens de vakanties verhuisde hij,
maar ook daar schiep hij fraaie akkoorden.

Waarom zwoeren natuur en tijd
tegen zijn leven samen?
We hebben ten minste nog zijn rustplaats gekozen:
in de onbetreden, beschaduwde grond
tussen de hortensia's
in de hoek van de tuin.

Theodosia

Het blaffen van honden 's nachts en het geluid
van koeienbellen overdag wisselen elkaar af.
Echte pastorale, idyllische scènes,
ooit thema's van grote schilderkunst,
die nu het kleine naastgelegen huis sieren.

Af en toe hoor je een menselijke stem.
Rondom bergen en luisterrijk groen
en de zon die meedogenloos op je voorhoofd brandt.
De sterren in de heldere hemel schijnen als
diamanten in staat je te verblinden.

De weduwe verderop zingt een klaaglied
om haar pijn te uiten, een bidsnoer in de hand.
Ze klaagt niet. Ze neemt het leven zoals het komt,
want ze weet: je kunt het noodlot niet vermijden.

De kinderen in de vijgenboom
zingen en eten honingzoete vijgen.
Als ze klaar zijn vertrekken ze tevreden
lachend op een vurig paard.

Vertaling: Kees Klok en Stella Timonidou